Σήμερα, Σάββατο 3 Οκτωβρίου, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου. Την ονομαστική τους εορτή έχουν όσοι φέρουν τα ονόματα Διονύσιος, Διονύσης, Νιόνιος, Νύσης, Ντένης, Διονυσία, Διονυσούλα, Νύσα, Σίσσυ, Ντενίζ και Ντενίς.
Ο Άγιος Διονύσιος καταγόταν από την Αθήνα και έζησε κατά την περίοδο της αυτοκρατορίας του Δομετιανού. Διακρίθηκε για την υψηλή του παιδεία και τη φιλοσοφική του κατάρτιση. Αρχικά ήταν ειδωλολάτρης και μέλος του Αρείου Πάγου, ωστόσο το κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου τον οδήγησε στη βάπτιση. Μετέπειτα, διαδέχθηκε τον Ιερόθεο στον επισκοπικό θρόνο των Αθηνών, ενώ η χριστιανική του δράση συνοδεύτηκε από το χάρισμα της θαυματουργίας.
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Άγιος περιόδευσε στη Δύση κηρύσσοντας τον ευαγγελικό λόγο, μέχρι που συνελήφθη στο Παρίσι, όπου και αποκεφαλίστηκε μαζί με τους μαθητές του, Ρουστικό και Ελευθέριο. Παρά την εντολή του ηγεμόνα να παραμείνουν άταφα τα λείψανα των μαρτύρων, χριστιανοί της περιοχής τα περισυνέλεξαν και τα ενταφίασαν με τις πρέπουσες τιμές. Ωστόσο, ο Μιχαήλ Ι. Γαλανός, στο έργο του «Οι βίοι των Αγίων» (Αθήναι 1951), αμφισβητεί την ιστορική ακρίβεια της μαρτυρίας περί του μαρτυρίου του Αγίου στο Παρίσι, θεωρώντας την εσφαλμένη.
Ο Άγιος Διονύσιος υπήρξε συγγραφέας σημαντικών θεολογικών κειμένων. Στο έργο του «Περί Θείων Ονομάτων», αναλύει έννοιες όπως η Αγιότητα, την οποία ορίζει ως την απόλυτη καθαρότητα από κάθε μίασμα, τη Βασιλεία ως την τάξη και τον κανονισμό των ορίων, και την Κυριότητα ως την πλήρη κατοχή των αγαθών. Η Θεότητα, κατά τον ίδιο, αποτελεί την πρόνοια που περιέχει και συνέχει τα πάντα με τέλεια αγαθότητα.
Πέρα από τα προαναφερθέντα στοιχεία, δεν υπάρχουν περισσότερες ιστορικές πληροφορίες για τον βίο του, καθώς οι υπόλοιπες αναφορές των Συναξαριστών εντάσσονται στο πλαίσιο της παράδοσης. Σημειώνεται ότι, βάσει της εγκυκλίου 22/30 Σεπτεμβρίου 1999 της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, η μνήμη του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου τιμάται επιπρόσθετα και στις 12 Οκτωβρίου, ημέρα κατά την οποία εορτάζεται η Σύναξη των εν Αθήναις Αγίων.
