Τα ζητήματα που αφορούν την απουσία εργαζομένων λόγω ασθένειας αποτελούν ένα κρίσιμο πεδίο στις εργασιακές σχέσεις, ιδιαίτερα κατά τους χειμερινούς μήνες όπου παρατηρείται έξαρση των ιώσεων. Ο εργατολόγος Γιάννης Καρούζος διευκρινίζει ότι, εφόσον πληρούνται οι απαραίτητες ασφαλιστικές προϋποθέσεις, ο εργαζόμενος που απουσιάζει για διάστημα μεγαλύτερο των τριών ημερών δικαιούται επίδομα ασθενείας από τον e-ΕΦΚΑ. Επιπλέον, ο εργοδότης έχει τη δυνατότητα να καλύπτει τη διαφορά μεταξύ του επιδόματος και των αποδοχών του εργαζομένου, με τη διάρκεια αυτής της υποχρέωσης να εξαρτάται από την προϋπηρεσία του υπαλλήλου στην επιχείρηση. Σε κάθε περίπτωση, ο εργαζόμενος οφείλει να ενημερώνει εγκαίρως τον εργοδότη του και να ακολουθεί τις νόμιμες διαδικασίες πιστοποίησης της ασθένειάς του.
Σχετικά με το ζήτημα της απόλυσης κατά τη διάρκεια αναρρωτικής άδειας, δεν υφίσταται απόλυτη απαγόρευση καταγγελίας της σύμβασης εργασίας. Ωστόσο, η νομιμότητα μιας τέτοιας ενέργειας εξετάζεται κατά περίπτωση, ώστε να μην αποτελεί καταχρηστική άσκηση δικαιώματος. Παράγοντες όπως η διάρκεια της απουσίας και ο αντίκτυπός της στη λειτουργία της επιχείρησης συνεκτιμώνται, ενώ ο εργοδότης οφείλει να ενεργεί με καλή πίστη.
Ιδιαίτερο καθεστώς προστασίας ισχύει για εργαζομένους με αναπηρία ή χρόνια πάθηση. Η νομοθεσία απαγορεύει ρητά τις διακρίσεις, καθιστώντας την κατάσταση υγείας ακατάλληλη ως αιτία απόλυσης ή δυσμενούς μεταχείρισης. Σε αυτές τις περιπτώσεις, εξετάζονται μέτρα εύλογων προσαρμογών, όπως η τηλεργασία ή η τροποποίηση του τρόπου απασχόλησης, προκειμένου να διασφαλιστεί η ισότιμη συμμετοχή στην εργασία.
Η έγκαιρη ενημέρωση του εργοδότη, μέσω τηλεφώνου ή ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, αποτελεί το πρώτο και απαραίτητο βήμα για τον εργαζόμενο. Η προσκόμιση των προβλεπόμενων ιατρικών δικαιολογητικών είναι καθοριστική για την απόδειξη της πραγματικής ανάγκης απουσίας. Παράλληλα, πρέπει να αποφεύγεται η καταχρηστική χρήση των αναρρωτικών αδειών, καθώς οι επαναλαμβανόμενες απουσίες χωρίς ιατρική βάση μπορεί να διαταράξουν την εργασιακή σχέση. Η ουσία έγκειται στη διατήρηση μιας ισορροπίας, όπου προστατεύεται ο ασθενής εργαζόμενος, χωρίς όμως να επιτρέπεται η προσχηματική επίκληση των κανόνων.
