Το μανιφέστο του Τόνι Μπλερ προτείνει τη μεταμόρφωση των Εργατικών σε Ριζοσπαστικό Κέντρο

Ο Τόνι Μπλερ, ο οποίος οδήγησε τους Εργατικούς στη νίκη σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις στη Βρετανία, έδωσε στη δημοσιότητά χθες ένα κείμενο Μανιφέστο 5.700 λέξεων για το μέλλον του Εργατικού Κόμματος και της Βρετανίας κάνοντας έκκληση στους Εργατικούς  να μην υποκύψουν στον πειρασμό και κινηθούν αριστερότερα ή να ανατρέψουν το Brexit για να επιβιώσουν, αλλά να επικεντρωθούν στις πολιτικές θέσεις τους.

Καθώς οι Εργατικοί προετοιμάζονται για το ενδεχόμενο αναμέτρησης για την ηγεσία του κόμματος με στόχο την απομάκρυνση του πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ, ο Μπλερ, ο οποίος ήταν ο Εργατικός πρωθυπουργός με τη μεγαλύτερη θητεία–από το 1997 ως το 2007–εξέφρασε την άποψή του μέσα από ένα κείμενο που ξεπερνά τις 5.000 λέξεις.

Ο Τόνι Μπλερ βάζει στο στόχαστρο  και τους τρεις βασικούς μονομάχους για την ηγεσία  των Εργατικών,  τον πρωθυπουργό  Κίρ Στάρμερ, το αριστερό Δήμαρχο του Μάντσεστερ Άντι Μπέρναμ και τον παραιτηθέντα υπουργό Υγείας  Γουές Στρίτινγκ ότι θέτουν σε κίνδυνο το μέλλον του Εργατικού Κόμματος εγκαταλείποντας το κεντρώο έδαφος, προειδοποιώντας ότι η «σχεδόν άπειρη ικανότητα του κόμματος για αυταπάτη» σημαίνει ότι είναι πιθανό να χάσει τις επόμενες εκλογές. Τους κατηγορεί για τις ιδέες τους σχετικά με τη φορολογία και τις δαπάνες, οι οποίες, όπως είπε, έχουν  απορριφθεί από τους  σοβαρούς αναλυτές και εμπειρογνώμονες αλλά και αλλες σοβαρές κυβερνήσεις στην Ευρώπη . Σημειώνει ότι αποτελεί «διαρκή αυταπάτη» η άποψη ότι το κόμμα πρέπει να κινηθεί προς τα αριστερά ενώ χάνει έδρες προς τα δεξιά, προσθέτοντας ότι «είναι επικίνδυνο να το κάνει αυτό ενώ βρίσκεται στην κυβέρνηση».

Ο Μπλερ υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση πρέπει να περιορίσει τις δαπάνες για την κοινωνική πρόνοια, να εγκαταλείψει τους περιορισμούς στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου και να εξομαλύνει τις σχέσεις με τον Ντόναλντ Τραμπ. Το δοκίμιό του, μια εξαιρετικά ασυνήθιστη παρέμβαση για έναν πρώην πρωθυπουργό του Εργατικού Κόμματος, είναι πιθανό να προκαλέσει έντονη αντίδραση από ολόκληρο το κόμμα, όπου η κληρονομιά του Μπλερ παραμένει ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη.

Στο κείμενο του ο  Μπλερ αφήνει να εννοηθεί  επίσης ότι ήταν λάθος εκ μέρους άλλων μελών του κόμματος να επιδιώξουν την απομάκρυνση του Στάρμερ από τη θέση του πρωθυπουργού, λέγοντας: «Το Εργατικό Κόμμα παίζει με τη φωτιά· ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, με το μέλλον του και με το μέλλον της χώρας. Το αν θα υπάρξει αλλαγή ηγεσίας ή όχι είναι άσχετο, αν δεν ξεκινήσει με μια συζήτηση για την πολιτική. Το να προσπαθούμε να αναγκάσουμε τον πρωθυπουργό να παραιτηθεί, πριν αποφασίσουμε ποια πολιτική κατεύθυνση θα ακολουθήσουμε, δεν είναι σοβαρός τρόπος συμπεριφοράς».

Ο Μπλέρ επικρίνει την προσέγγιση του Στάρμερ στον πόλεμο των ΗΠΑ με το Ιράν, παρά το γεγονός ότι οι περισσότερες δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι ήταν δημοφιλής στο κοινό – λέγοντας ότι ήταν ζωτικής σημασίας οι ΗΠΑ να μπορούν να εμπιστεύονται το Ηνωμένο Βασίλειο ως σύμμαχο. Επέκρινε τις περικοπές στη διεθνή βοήθεια, οι οποίες, όπως είπε, είχαν αποδυναμώσει την επιρροή της Βρετανίας, και είπε ότι ο Στάρμερ προσπαθούσε να διαπραγματευτεί με την Ευρώπη από θέση αδυναμίας.

Ο Μπλερ είπε ότι το βασικό πρόβλημα του Στάρμερ δεν ήταν η έλλειψη χαρίσματος ή επικοινωνίας, αλλά η έλλειψη σταθερότητας. «Αυτό είναι το καθοριστικό πρόβλημα της κυβέρνησης. Πολύ συχνά φαίνεται να ταλαντεύονται στον αέρα. Να στερούνται σταθερότητας».

Το κόμμα θα έπρεπε να είχε εγκαταλείψει υποσχέσεις όπως οι μεταρρυθμίσεις στα εργατικά δικαιώματα και οι δεσμεύσεις για τις άδειες πετρελαίου και φυσικού αερίου στις πρώτες μέρες της κυβέρνησης, επικαλούμενο την δημοσιονομική κατάσταση, είπε ο Μπλερ, υποστηρίζοντας ότι έτσι θα είχε κερδίσει την εύνοια των επιχειρήσεων. Επιτέθηκε επίσης στην κατάργηση του ορίου των δύο παιδιών, λέγοντας ότι ήταν σαφές ότι η κοινωνική πρόνοια είχε ανάγκη

“(Όποια αναγέννηση της Βρετανίας) απαιτεί μια θεμελιώδη επανεκκίνηση. Η μοναδική εκλογικά βιώσιμη στρατηγική για τους Εργατικούς είναι να γίνουν το Ριζοσπαστικό Κέντρο”, έγραψε.

“Το κυρίαρχο πρόβλημα της κυβέρνησης δεν είναι η προσωπικότητα του Κιρ. Ούτε η αδυναμία να επικοινωνήσουμε ‘τα επιτεύγματά’ μας ή μια ανάγκη να διεκδικήσουμε πιο δυναμικά τις ‘αξίες’ του Εργατικού Κόμματος. Το αν θα υπάρξει αλλαγή ηγεσίας ή όχι δεν έχει καμία σημασία αν δεν υπάρξει διάλογος για την πολιτική”, επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ο Μπλερ.

Ο πρώην πρωθυπουργός χαρακτήρισε το νομοσχέδιο της Άντζελα Ρέινερ για τα εργασιακά δικαιώματα και την πρωτοβουλία του Εντ Μιλίμπαντ για το «καθαρό μηδέν» στους ρύπους  ως βασικά λάθη, μαζί με τη σταδιακή κατάργηση των αδειών εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ασκεί κριτική επίσης  στην απόφαση της Ρέιτσελ Ριβς να αυξήσει τον κατώτατο μισθό και τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης και να αλλάξει το καθεστώς των μη κατοίκων. Όλες αυτές οι πολιτικές είχαν δημιουργήσει «αντίθετους ανέμους, όχι ούριους ανέμους για τις βρετανικές επιχειρήσεις», έγραψε.

Ο πρώην πρωθυπουργός  καταλήγει  ότι η κυβέρνηση “θα πρέπει πλέον να άρει όλα τα εμπόδια στην ανάπτυξη των επιχειρήσεων που σχετίζονται με την τεχνητή νοημοσύνη, να προχωρήσει σε ριζική μεταρρύθμιση του χωροταξικού σχεδιασμού, να αναθεωρήσει την ενεργειακή της πολιτική για τη Βόρεια Θάλασσα και να επιφέρει θεμελιώδεις αλλαγές στο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας, καθώς και να επιδιώξει την αποκατάσταση των σχέσεων με τον Λευκό Οίκο του Τραμπ” .

«Χωρίς ένα πρόγραμμα αυτής της φύσης, ριζοσπαστικό αλλά λογικό, η Βρετανία θα συνεχίσει τη μακρά της πτώση προς τον υποβιβασμό από την Πρέμιερ Λιγκ των Εθνών», είπε.

Πηγή του Εργατικού Κόμματος δήλωσε αναφερόμενος στην παρέμβαση Μπλερ σχολίασε : «Ο Τόνι προφανώς δεν έχει βρεθεί κοντά σε Βρετανούς της εργατικής τάξης εδώ και δεκαετίες, αλλά είναι σαφές ότι έχει περάσει τον καιρό του με τους φαντασιόπληκτους της τεχνολογίας.

«Ο αναθερμανμένος Μπλερισμός δεν έχει απολύτως καμία απάντηση στην εθνική μας παρακμή από τότε που αφέθηκαν ελεύθεροι οι αρπακτικοί. Υπήρχε μια εποχή που θα υπερασπιζόταν τις σοσιαλδημοκρατικές αξίες, αλλά αυτό δείχνει πόσο χαμηλά έχει πέσει».

Ο ίδιος έβαλε στο στόχαστρό του δύο από τους επικρατέστερους διαδόχους του Στάρμερ στην ηγεσία του κόμματος–το φαβορί, τον δήμαρχο του Μείζονος Μάντσεστερ Άντι Μπέρναμ, και τον πρώην υπουργό Υγείας Γουές Στρίτινγκ–επιχειρηματολογώντας κατά των λύσεων που έχουν προτείνει για τα πολυάριθμα προβλήματα της Βρετανίας–μια μετακίνηση προς τα αριστερά ή μια απόπειρα επανένταξης στην ΕΕ.

“Είναι άλλο όταν βρίσκεσαι στην αντιπολίτευση να απολαμβάνεις αυτή την αέναη ψευδαίσθηση ότι, όταν χάνουμε έδρες από τη Δεξιά, η χώρα θέλει να μετακινηθούν οι Εργατικοί προς τα αριστερά. Αλλά είναι επικίνδυνο να το κάνεις όταν είσαι κυβέρνηση. Όπως δεν υπήρξε ποτέ το Brexit η απάντηση στις προκλήσεις που αντιμετώπιζε η Βρετανία το 2016, έτσι και η ανατροπή του δεν είναι η απάντηση στην πολύ χειρότερη κατάσταση που βρίσκεται η χώρα το 2026”, σχολιάζει ο Μπλερ.

Αντίθετα, η κυβέρνηση θα πρέπει να σηματοδοτήσει ότι βρίσκεται στο πλευρό των επιχειρήσεων με το να καθοδηγήσει την επανάσταση της Τεχνητής Νοημοσύνης, θα πρέπει να επικεντρωθεί στη φθηνότερη ενέργεια αντί της καθαρότερης ενέργειας και να προσπαθήσει να συνάψει “μια δομημένη, επίσημη σχέση” με την ΕΕ, κατέληξε ο Μπλερ.

Πηγή: theguardian.com